کوکائین

کوکائین

 

ترجمه:بهزاد مهدیخانی.

 

   از روی گیاهی که « اریت روکسیلین کوکا » نامیده می شود. کوکائین یک داروی  بی حس کننده موضعی و محرک سیستم اعصاب مرکزی است. می توان آنرا بوسیله جویدن برگهای کوکا، کشیدن ( دود کردن ) و استنشاق یا تزریق کردن استعمال کرد.

تاریخچه ای از کوکائین

   اولین بار مکتشفان اسپانیایی مشاهده کردند که چگونه مردمان بومی آمریکای جنوبی می توانستند بوسیله جویدن برگهای کوکائین با خستگی مبارزه کنند.

   یک علت طبی از گیاه کوکا اعلام کردن آن در 1569 بود. در 1860  " آلبرت نیمن " از برگ کوکا « کوکائین » را جدا کرد و توضیح داد که عمل   ( بی حسی ) هنگامی که دارو در روی زبان قرار داده می شود انجام می گیرد. " آنجلو ماریانی " نخستین بار در 1880 دارویی نوشیدنی که « وین ماریانی یا شربت کولا » نامیده می شد تولید کرد که شامل 11 ٪ الکل و m.g 5/6 کوکائین در هر اُنس بود ( اونس = سنگی برابر 18 گرم ).

   روان درمانگر مشهور " زیگمو فروید " در 1884 کوکائین را برای انواع بیماریها و معتادان به الکل و مرفین توصیه کرد. متأسفانه بسیاری از این بیماران به سوی معتاد شدن به کوکائین رفتند.

   در 1886 " جان پیمبرتون " کوکاکولا را توسعه داد. نوشیدنی که شامل کوکائین و کافئین بود. در سال 1906 کوکائین از کوکاکولا برداشته شد ( اما هنوز کافئین وجود دارد ). " هریسون " مخدر مشابه ای در 1914 به طور غیر قانونی از کوکائین ساخت. سرانجام در 1985 به سرعت « کراک کوکائین » به عنوان مشکل عمده دارویی معرفی شد.

 

تأثیرات کوکائین بر روی دستگاه عصبی

 

   یک روز ( مقدار مجاز ) بین 25 تا  150mg از کوکائین در هنگام استنشاق استعمال می شود کمتر از چند ثانیه به کمتر از چند دقیقه بعد از مصرف کردن، کوکائین باعث :

1ـ احساس شنگولی

2ـ برانگیختگی جنسی

3ـ کاهش گرسنگی

4ـ احساس نیرومندی

بعد از هر کدام از چیزهای ذکر شده در بالا در اواخر حدود یک ساعت استعمال کننده های کوکائین ممکن است در دوره هایی از افسردگی سقوط کنند. این سقوط باعث می شود که استعمال کننده های کوکائین در جستجوی کوکائین بیشتری برای خارج شدن از این افسردگی باشند که نتیجه آن اعتیاد است. ترک کوکائین می تواند باعث عادت کردن به احساس افسردگی،مضطرب و پارانوئید شود.

   آن عادت ممکن است آنها را در دوره هایی از فرسودگی و خواب طولانی ببرد.

    دوزهای گوناگونی از کوکائین می تواند همچنین مشکلات رفتاری و نورولوژیایی مشابه را تولید کند.

1ـ سرگیجه

2ـ سر درد

3ـ مشکلات حرکتی

4ـ اضطراب

5 ـ بی خوابی

6 ـ افسردگی

7 ـ توهمات

  مرگ ناشی از مصرف زیاد کوکائین ( مقدار بیش از حد ) چندان هم نامتداول نیست. کوکائین باعث افزایش بیش از حد فشار خون شده که منجر به خونریزی مغزی       می شود. تنگ شدن مجرای رگهای خونی مغز نیز منجر به سکته مغزی می گردد. مقدار بیش از حد کوکائین می تواند موجب بروز مشکلات قلبی و تنفسی گردد که به مرگ می انجامد . " لن بیاس " بازیکن بسکتبال تیم دانشگاه مریلند در سال 1986 بر اثر همین سانحه جان خود را از دست داد. " جان بلوشی " کمدین نیز بر اثر مصرف بیش از حد کوکائین و هروئین در سال 1982 جان خود را از دست داد. کوکائین بسیار انرژی زاست. اگر آنرا به حیوانات بدهیم به آن عادت خواهند کرد. در واقع اگر حیوانات دارای حق انتخاب باشند شوکهای الکتریکی ناشی از مصرف کوکائین را تحمل        می کنند و دیگر لب به آب و غذا نمی زنند.

   کوکائین جذب انتقال دهنده های عصبی دوپامین ، نوراپی نفرین و سروتونین را مختل می کند. بنابراین این انتقال دهنده های عصبی مدت زمان بیشتری را در شکاف سیناپسی باقی می مانند.

   تحقیقات همچنین نشان داده است که کوکائین می تواند موجب آزاد شدن دوپامین از نورونهای مغز شود.

   کوکائین سیستم عصبی پیرامونی را تحت تأثیر قرار می دهد. این تأثیرات شامل تنگ شدن رگهای خونی، بزرگتر شدن مردمک چشم و بی نظم شدن ضربان قلب  می باشد.

 

 

 

 

 

 

  این دو تصویر اسکن مغزی یک فرد سالم ( تصویر سمت چپ ) و فردی که کوکائین مصرف می کند ( تصویر سمت راست ) می باشند که توسط ( PET ) اسکن از طریق مشاهده مصرف گلوکز مغز و منبع انرژی نورونها عملکرد مغز را نشان می دهد. در تصاویر بدست آمده از این اسکنها رنگ قرمز مصرف بیشتر گلوکز را نشان می دهد، رنگ زرد مقدار متوسط و آبی کمترین مقدار مصرف گلوکز را نشان می دهد. توجه کنید که اکثر قسمتهای مغز فردی که کوکائین مصرف می کند به خوبی مغز یک شخص معمولی گلوکز مصرف نمی کند. این موضوع را می توان از طریق مشاهده مقادیر پائین رنگ قرمز در PET اسکن سمت راست فهمید.

 

برگرفته ازسایت:

http://faculty.washington.edu/chudler/coca.html